Een korte versie van het verhaal van Jan, Frans zijn ‘kleine broertje’

Op woensdag 2 januari 1924 klepte het angelusklokje van de kerk van de Heilige Monica, de moeder van de kerkvader Augustinus, over Utrecht. Driemaal daags, om zes, twaalf en wederom om zes uur herinnerde dit luiden aan de boodschap van de engel, aan de Menswording van het Woord Gods. Spelende kinderen zullen het gehoord hebben en naar de gewoonte van die dagen zullen zij naar de kerk gehold zijn om zich, met hun speelgerei in de hand, te verdringen om de doopvont en te kijken naar de zuigeling, want het kleinste klokje luidde als regel ook bij een doop.

“Mijn kleine broertje”, werd ik door Frans tot zijn levenseinde genoemd. Beiden in januari geboren, scheelden wij drie jaar en vier weken. Dit jaar werden wij acht en tachtig en vijf en tachtig.

Lees verder

Bedankt iedereen!

Aan Frans denken is
denken aan dwalen door Utrecht
met de alpinopet langs die plekjes
die hij zo liefdevol verzamelde.

Op die ene intieme plek
waar de pracht van de singel
kruist met onze mooiste gracht
zal hij verwaaien met de wind.

Dwaal nog een keer door
de straten van Utrecht
en vind een rustplaats voor
een laatste zachte blik
naar de grenzen van het licht.

Wij zijn diep geraakt door de grote belangstelling en
steun die wij mochten ontvangen na het overlijden van
mijn man, onze vader en opa

Frans La Poutre

Met warme gevoelens kijken wij terug op de mooie en
waardige afscheidsdienst in de Geertekerk.
Het is voor ons een fijne en troostrijke gedachte dat Frans
in zijn leven voor velen zoveel heeft betekend en zoveel
mooie herinneringen heeft achtergelaten.
Om die zichtbaar te maken zijn wij de website
www.deflaneur.nl begonnen.

De as van Frans zal worden uitgestrooid op een door hem
uitgekozen en geliefde plek.

Mieke La Poutre-Dijkstra
Cecile en Menno Oerlemans-La Poutre
Sabine en David
Michel La Poutre en Jolanda van Fruchten
Ingeborg
en overige familie

Utrecht, 16 april 2012
Herenstraat 42
3512KE Utrecht.

Lees verder